| คุณชาย's profile☆⌒ⓀⓞⓞⓃ≈ⓈⓗⓎ⌒☆PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 03 มาอัพอีกแล้ว คราวนี้พิเศษ -_-llซาหวาดดีอีกครั้งคร๊าบบบบบบบบ
ทำไมคราวนี้มาเร็วจังหละ?
คราวนี้เลือดรักชาติมันแรงอะคับ
บางคนเข้ามาอ่าน มันเป็นไรของมันวะ ตั้งแต่อัพครั้งล่าสุดแล้ว มันเริ่มบ้าบอขึ้นทุกวันๆ
ไม่ได้บ้านะค้าบ คราวนี้ก็มาอัพเสียงเพลงให้
พี่ ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย ลูก หลาน เหลน โหลน ได้ฟังกานนะค้าบ
เพลงที่ได้ยินบางคนต๊กกะจาย ถ้ายิ่งดึกๆด้วยหละก็ มีช็อคกันแน่ๆคับ อิอิ......
ใช่แล้วคับเพลงที่ได้ยินกันนั่นคือเพลงไทยบรรเลง ผมอุส่าห์อัพโหลดขึ้นเว็บตั้งนานสองนานแหนะ
จะไม่นานได้งัยวะ เน็ท 56 KBps
เฮอๆ เค้ารู้หมดเลย -_-lll
เพลงที่ผมเอาลงมานั้น เป็นเพลงไทยด้วยกัน 3 เพลงคับ หลังจากนั้นก็เป็นเพลงไทยสากลแล้ววววววววว
ก็จะบอกชื่อเพลงไว้เป็นความรู้ประดับตัวกันนะคับ
เพลงที่เป็นเพลงแรกคือ โหมโรงจีนดอกไม้
เพลงที่สองคือ โหมโรงช่อผกา
และเพลงที่สามคือ ต้นวรเชษฐ์
เห็นมั๊ยคับว่าเลือดรักชาติผมมันแรงแค่ไหน
เอิ๊กกกกก!!!!!! ^_^ (โม้)
ถ้าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ หรือใครไม่อยากฟังเพลงไทยก็สามารถกดปุ่มตรงหน้า Window Media Player ให้ไปเพลงต่อไปได้เลยนะค้าบ เพลงไทยสากลจะเริ่มเป็นเพลงที่ 3 นะคับ
ส่วนรายชื่อเพลงนั่น ผมได้แอดเป็นริสรายชื่ออยู่ด้านล่างของหน้าต่าง Window Media Player เรียบร้อยแล้ว ก็ลองฟังกันดูนะค้าบ
บางทีเพลงไทยอาจจะถูกใจคัยบางคนก็เป็นได้
(ปล. ผมคิดว่าเพลงไทยดูๆไปก็เหมือนวงออเครสตร้าต่างประเทศนะ) (=_=)
..................................................................
แล้วเจอกัน............
April 26 คำถามที่คิดเอง แล้วก็ตอบเองอีก =_=lll โรคจิตป่าววะซาหวัดดีค้าบ.......
กลับมาอัพบล็อกอีกครั้งหนึ่ง ที่ไม่ได้อัพมานานแสนนาน
จริงๆแล้วอัพแล้วอะคับครั้งนึง ตอนนั้นประมาณ ตี2
พิมพ์เส็ดแล้ว แล้วก็กดตรงปุ่ม Publish Enyry
เพื่อนๆที่เคยอัพคงรู้จักนะคับ
ทันใดนั้น.....สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็บังเกิดขึ้น (0o0)!!!
โอ้วพระเจ้า หายคับ สิ่งที่ผมพิมพ์มาทั้งหมด หายวับไปกับตาเลยทีเดียว เพื่อนๆบางคนที่อัพบล็อกก็อาจจะเคยเป็นนะคับ
ดังนั้น ด้วยประสบการณ์อันล้ำค่าของผม ที่จริงๆแล้วก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นอะไรมากนัก (แต่มันเสียความรู้สึกอะสิคับที่ต้องมานั่งพิมพ์ใหม่ แถมยังพิมพ์ได้ไม่เหมือนของเก่าด้วย) ผมก็เลย ต้องมาบอกกับเพื่อนๆไว้เป็นอุทาหรณ์ สำหรับคนที่อัพบล็อกนะคับ ว่าให้กดปุ่ม Save as Draft เสียก่อน
นี่ก็เป็นประสบการณ์ที่เสียความรู้สึก เล็กๆ น้อยๆ-_-i
......................................
และตอนนี้ผมก็มีคำถามที่อยากจะถามทุกๆคนที่เข้ามาชมบล็อกของผมนะคับ และก็ช่วยตอบกันหน่อยนะค้าบ
ระหว่างตัวอักษร 2 ขนาดนี้ คิดว่าขนาดใดเหมาะสมที่สุด?(เอาตามที่ชอบเลยคับ)
1. แบบนี้
2.แบบนี้
เลือกแบบตามที่ชอบเลยนะค้าบผมจะได้เอามาปรับใช้
......................................
เอาหละ....ที่นี้ก็มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า^-^
สังเกตุดูตรงหัวเรื่องบล็อกผม นั่นแหละคับที่ผมจะพิมพ์
คือ เรื่องของเรื่อง มันไม่มีอะไรจะอัพแย้วววววว+_+ คิดอะไรไม่ออกเลย เพราะอยู่แต่บ้านอะคับ ไม่มีกิจกรรมอะไรที่มันน่าตื่นเต้นให้มาเล่าสู่กันฟังเลยอะ
ก็เลย ถามเองตอบเองมันเลยละกัน 555+
1.อยู่บ้านทำไรมั่งวะ?
คำถามนี้แบบว่า โดนจายสุดๆ เพราะเพื่อนๆผมถามผมกันมามากมายซะเหลือเกิน บางครั้งก็โกหกมันไปซะบ้าง อิอิ >_< จะได้ทำให้มันดูมีอะไรมากขึ้นหน่อย
แต่ถ้าจะตอบจริงๆนะคับ ไม่ค่อยได้ทำอะไรเลยอะ
1.กิน 2.นอน 3.เข้าห้องน้ำ 4.เล่นเกมส์ 5.???? 6.????? 7.??????
8.อัพบล็อกนี่ไง อิอิ เกี่ยวกันมะวะเนี่ย *_*
2.แอดมิดชั่นเส็ดแล้ว จะเรียนที่ไหน แล้วถ้าไม่ติดหละ?
นี่ก็เป็นอีกคำถามคับที่ถามผมมากซะเหลือเกิน ยิงกันมาทั้งเพื่อนๆ พี่ ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย พ่อ แม่ ลูก หลาน แหลน โหลน หมา แมว หมู เห็ด เป็ด ไก่ (อันหลังๆนี่ไม่เกี่ยวกัน)
จะเรียนที่ไหนผมก็ยังตอบไม่ได้หรอกคับ เพราะคะแนนมันยังไม่ออกเลย จริงๆต้องออกตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน แล้ว แต่มันมีข้อผิดพลาดคับ (บางคนบอกเอาServerไปโหลดหนังโป๊) มันก็เลยเป็นอย่างที่ว่านั่นแหละคับ แล้วมันก็เลื่อน เป็นวันที่ 11 แล้วก็ยังเน่าอีก เลยเลื่อนเป็นวันที่ 24 แล้วก็เน่าอีก สุดท้าย วันที่ 30 คับ ไม่รู้จะเลื่อนอีกป่าว เลื่อนไป เลื่อนมาอยุ่นั่นแหละ วัยรุ่นเซ็ง-_-i
เข้าเรื่องๆๆๆๆ อีกอันนึงคือ ถ้าผมไม่ติดเลยหละ(ซึ่งเป็นไปได้น้อยคับ แต่ก็ยังเป็นไปได้แหละ) รัฐศาสตร์ ม.ราม นั่นคือเป้าหมายเลยคับ
-เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง-
-_-llllllll
3.แล้วไม่ไปเที่ยวไหนหรอ?
ขอตอบอย่างใจจริงเลยคับว่า "ไป"
ไปไหนหละ ไปตลาดสดบางขุนศรี 555+
ไม่ช่ายๆ ก็ไปเที่ยวมาบ้างแหละคับนิดๆหน่อย แต่ส่วนใหญ่ก็คงยังอยู่ที่บ้าน ทำกิจกรรมตามคำถามที่ 1 นั่นแหละ อยู่บ้านสบายใจกว่านะค้าบ จริงมะๆๆ
4.มีคนเค้าบอกมาว่า ชอบตื่นสาย ตื่นเอาบ่ายโมงนู้น จริงมะ?
"จริง"
555+ ตอบแบบจริงใจเลยน้าเนี่ย คริๆ ก็อย่างว่าอะคับ มันไม่มีอะไรทำเลยอะ เลยนอน นอน นอน
(-o-)..zZzZ..
การนอนเป็นการพักผ่อนที่ดีนะคับ อย่าคิดว่าไร้สาระ อิอิ แต่นอนมากไปก็ไม่ดีนะ เค้าบอกกันว่านอนมากๆสมองจะเฉี่อยชา เพราะว่าขาดออกซิเจน บางทีอาจจะสมองเสื่อมไปเลย..-_-(เว่อร์)
5.สุดท้ายแล้ว อยากจะบอกอะไรกับคนที่เข้ามาอ่านบล็อก?
"รักนะเด็กโง่"
"ชามเขียวคว่ำเช้า ชามขาวคว่ำค่ำ"
"อาหลีเฮีย อาเฮียหลี"
"ยักษ์ใหญ่ไล่ยักษ์เล็ก ยักษ์เล็กไล่ยักษ์ใหญ่"
"ปลาหมอตายเพราะปาก"
"ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ"
"เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง"
เฮ้ย!!!! อย่าลืมคอมเม้นท์ให้ด้วยนะค้าบ
'_'iii อะไรของมันวะ งง???
......................................
แล้วเจอกัน........
April 03 วันไปเชงเม้ง และ ดูคะแนนสอบอันแสนเซ็ง(วันอาทิตย์ที่ 2 เมษายน)
โอ้ย ไม่อยากจะตื่นเลยกระผมเนี่ย รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวยังไงก็ม่ายรุ บอกไม่ถูก
จริงๆแล้วอะเพิ่งอาบน้ามไปตอนตี 1 กว่าๆเอง นี่ต้องตื่นมาอาบตอน 6 โมงเช้าอีกแล้วหรอเนี่ย
อิอิ รู้สึกประหยัดช่วยชาติขึ้นมากระทันหันเลย
เท้าความหน่อยดีกว่า เมื่อคืนก่อน(1 เมษายน)
นั่งเล่นปังย่า ผสมกับคุยเอ็มไปเพลินๆ เพื่อรอผลคะแนนแอดมิดชั่นจะกะลังจะออก
(จริงๆควรจะออกตั้งแต่ตอนเที่ยงคืนของวันที่ 1 เมษาแล้ว แต่เซิฟเวอร์ แจ้งว่าคะแนนมันเยอะ อัพโหลดเลยช้า ต้องรอจนประมาณ 18.00 น. ของวันที่ 1)
รอเป็นชาติคับ แทบจะตายแล้วไปเกิดใหม่ยังมาดูทันเลยอะ รอแล้วรอเล่า พอเกิน 6 โมงเย็นเข้าไปดูผลอีกก็ยังไม่ได้คับ ทีนี้ผมเลยก็ช่างมัน ไว้ดูพรุ่งนี้ก็แล้วกัน อิอิ
ไปเล่นปังย่าก่อน คนมันติดเกมส์อะ
ก็เล่นไปจนถึงตี 1 กว่าๆนั่นแหละ แล้วก็ได้ยินเสียง
"พรุ่งนี้ไปเชงเม้งนะ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วไม่ยอมไปนอน ต้องตื่นเช้านะ"
แม่ผมเองแหละคับ ไม่งั้นผมก็คงจะไม่ได้ไปเข้านอนหรอก อิอิ.......
ตื่นมา 6 โมงครึ่งคับ วันนี้ต้องไปเชงเม้งอะ จริงๆแล้วคิดในใจกะว่าจะดูคะแนนก่อนออกไปเชงเม้ง แต่กลัวไม่ทัน ไปก่อนดีกว่าแล้วค่อยกลับมาดู
วันนี้อากาศค่อนข้างดีอะคับ ฟ้าโปร่งใส แต่ผมรู้สึกไม่ค่อยจะดีเลย 555 เพราะอะไรก็ไม่รู้ เหมือนมีลางสังหรณ์อะไรบางอย่างแอบซ่อนอยู่
ผม ปะป๊า แม่ แล้วก็อากู๊ รวม 4 คนไปเชงเม้งกันที่สุสานทะเลบก จังหวัดสุพรรณบุรีคับ คัยรู้จักมั่ง
ไปถึงที่นู่นก็ 9 โมงเช้าแล้ว แดดกำลังดีเลยครับเนี่ย(ร้อนคับ) อิอิอิ ไปถึงก็ไปพบกับอีกครอบครัวนึง ใช้นามสกุลเดียวกับผมนี่แหละ เป็นครอบครัวน้องปะป๊าผมเอง เค้ามีพี่น้องกัน 3 คน (ครอบครัวผมมี 4 คนอะเยอะกว่า)
แดดร้อนโคตรๆอะ ผมต้องเอาหมวกชาวนามาใส่อะ(ลองนึกสภาพตามนะคับ) แล้วก็นั่งรถผ่านฮวงซุ้ยไปเรื่อย ปะป๊าผมก็ถามขึ้นมาว่า "ฮวงซุ้ยอากงอยู่ล็อกไหน" ผมก็ยังนึกขำในใจว่า มาทุกปีเลยยังจำไม่ได้อีก
อิอิ อย่างว่าอะคับป๊าผมเค้าก็อายุมากแล้วอะ
ขับรถผ่านล็อกแรกมา ไปถึงล็อกที่สอง ปะป๊าผมเลี้ยวรถทันที เค้าคิดว่าคงเป็นล็อกนี่แหละ พอขับไปซักนิดเดียวเท่านั่น เจอคับ...........
ไม่ได้เจอฮวงซุ้ยหรอก เจอคนที่เค้าเป็นคนดูแลฮวงซุ้ยอะ เค้าบอกว่ามาล็อกนี้ทำไม ของคุณหนะอยู่ล็อกนู้น
อิอิอิ หน้าแตกหละสิคับ ก็ต้องพยายามจำให้ได้อะว่าอยู่ล็อกไหน ผมมางเชงเม้งก็หลายปีแล้ว แต่มาทุกปี ก็ลืมทุกปี555 ไม่รู้ทำไม
พอไหว้เส็ดแล้วก็กลับบ้าน
ถึงบ้านประมาณ เที่ยงตรง
ทีนี้ก็มาถึงตอนระทึกของผมแล้ว
กลับมาถึงบ้าน อย่างแรกที่ผมทำเลยคือวิ่งขึ้นชั้น 3 ด่วนที่สุด เพราะคะแนนผมอยู่ที่นั่นแหละ
เปิดคอมต่อเน็ท ไม่ถึงนาทีอะ รีบอะไรขนาดนั้น
แล้วก็เข้าเว็บ www.ntthailand.com (ไม่ต้องคลิกเข้าไปหรอกคับ) โฮแม่งเปิดยากฉะมัดเลยอะ สงสัยแย่งกันเข้ามั้ง ผมเปิดยังไงก็เปิดไม่ได้อะ ตอนนั้นออนเอ็มไปด้วยก็ให้มิ้ลค์ดูคะแนนให้ มิ้ลก็ดูให้ แล้วมิ้ลค์ก็บอกว่าสงสัยอะไรบางอย่าง
เอาหละสิคับผมเริ่มใจไม่ดีแล้ว ผมเลยถามว่าทำไม คะแนนมันต่ำหรอ มิ้ลค์บอก ป่าว คะแนนสูงสูงกว่าเราอีก ผมก็เริ่มดีใจสิคับอิอิ
ทีนี้ผมเข้าได้ ผมก็รู้แล้วหละคับว่ามิ้ค์เพื่อนผมสงสัยอะไร
ผมไม่มีคะแนนภาษาไทย O-net
เป็นข่าวร้ายที่น่าจดจำของวันนี้มากเลยคับ
ผมหละงง มีคำถามในใจมากมายว่าผมทำอะไรผิดไปรึป่าว กาเลขประจำตัวอะไรผิดไปรึป่าว แต่ผมมั่นใจว่าผมกาถูกทุกช่อง เฮ่อๆ ระบบเฮงซวย
แต่ผมก็พอใจคะแนนที่ออกมานะ อิอิ คะแนนเกินคะแนนเฉลี่ยของเด็กทั้งประเทศทุกรายวิชาคับ อิอิ
เมื่อมีข่าวร้าย ข่าวดีก็จะตามมาเสมอและคับ
ผมเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนอีกคนนึงของผมฟัง เค้าก็บอกว่าไม่ต้องตกใจหรอก เพราะเป็นแบบนี่กันหลายคน
ผมก็เริ่มอุ่นใจขึ้นมาหน่อยคับ
พอผมรู้ว่าเป็นแบบนี้ก็เริ่มปล่อยวางได้ เดี๋ยวอะไรๆมันก็ดีเอง ทำใจให้สบายแล้วก็ไปเล่น ปังย่าดีกว่าอิอิ กะลังเก็บเลเวลเลย 5555+++++
...........................................................................
สุดท้ายของวันนี้คับ ผมมคติดีๆที่ผมคิดขึ้นมาเองหลังจากไปเชงเม้งคับ ไม่รู้ว่าจะดีรึป่าว แต่ก็อยากจะให้ทุกๆคนอ่านนะ
"ความกตัญญู ไม่ใช่หน้าที่ แต่ความกตัญญู เป็นจิตสำนึกที่ทุกคนกระทำเมื่อมีโอกาส"
แล้วเจอกัน..........
April 01 จบแล้วชีวิตเด็กมัธยมเวลามันรวดเร็วมากๆ กับชีวิตมัธยม
จริงๆแล้วมันตั้ง 6 ปีเลยทีเดียว
ผมอยากจะให้ช่วงเวลาเหล่านี้มันหยุดลง จะได้อยู่กับเพื่อน ซึ่งเป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกดีมีความสุขอยู่ตลอดเวลา ที่ได้พบกับพวกเค้า ถ้าหากมีไทม์แมชชีนตอนนี้ก็คงจะดี
เมื่อวานนี้คือวันที่ 31 มีนาคม เป็นวันสุดท้ายที่ชื่อของเราจะอยู่ในโรงเรียนนี้ แต่วันหน้า เราจะต้องมีชื่อนำหน้าว่า นิสิต นักศึกษา ในวันนี้ เป็นวันปัจฉิมนิเทศของพวกเรา ม.6 รุ่น 49 ของโรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
แต่ผมก็ยังคงตื่นนอนสายเหมือนเดิม อย่างที่เคยเป็นตอนมาเรียนหนังสือ เฮ่อๆๆ
จริงๆแล้วก็ไม่ได้อยากจะตื่นสายหรอก ก็เมื่อวานวันที่ 30 อะดิเพื่อนมันพากันไปกินหมูกระทะ ไอตัวผมก็นึกว่าจะกลับกัน 3-4 ทุ่ม ที่ไหนได้ ฝนดันมาตกซะงั้น ตกมันตั้งแต่หัวค่ำอะ ยัน 4 ทุ่มก็ยังไม่หยุดตก โอ้ อะไรจะขนาดนั้น พวกเราทนกันไม่ไหวแล้วก็เลยพากันกลับบ้านดีฟ่า กลับมันทั้งๆที่ฝนยังตกเนี่ยแหละ
เดินตากฝนไปขึ้นรถกันตัวเปียกไปหมด โชคยังดีที่มีเสื้อสต๊าฟกีฬาสีมาคลุมมหัวนะเนี่ย
สุดท้ายก็ได้กลับบ้าน ขึ้นรถแท็กซี่กะอิ๋ม โย ดริ้งค์ แต่ก็ต้องไปส่ง 2 สาวอยู่ดี จริงๆบ้านผมอะถึงก่อนเค้าอีก
แท็กซี่แม่งรีบกลับบ้านหาลูกเมียมั้ง ขับซะแซงซ้ายแซงขวา ทำเอาคนนั่งเนี่ยใจหล่นไปอยู๋ตาตุ่มแล้ว ผมนั่งข้างหน้า ทีแรกไม่ด้รัดเข็มขัด อิ๋มเห็นท่าคนขับไม่ดีก็เลยบอกผม"ชายไม่รัดเข็มขัดหรอ" เท่านั้นแหละ ผมเอามารัดเลยอะ กลัว
พอไปส่ง 2 สาวเส็ด จริงๆจะต้องนั่งไอ้แท็กซี่คันนั้นแหละกลับบ้าน แต่กลัวสวัสดิภาพของตัวเองไว้ก่อน ก็เลยรอรถมอไซด์หน้าบ้านโย กว่าจะได้กลับก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มครึ่งแล้ว
กลับถึงบ้านแก้ผ้าอาบน้ามเลยอะ(ใส่ผ้าขนหนู) ไม่ไหวแล้วเพราะว่าจะต้องมีงานต่อ นั่นก็คือ.....
ไรด์แผ่นซีดีห้อง ยีนส์บอกว่า"ชายต้องไรด์ให้เส็ดพรุ่งนี้น้า เพราะว่าตุ๊กตาจะกลับแล้ว" ด้วยสปีริตของผมเอง ก็ต้องนั่งทำให้เส็ดอะ 555....
กว่าจะเส็ดแล้วได้นอนก็ปาเข้าไป ตี 2 ครึ่ง
เฮ่อๆๆๆ
ยั่งงี้ไงเหล่า วันที่ 31 เลยไปสายเลย คริๆๆๆ
วันที่ 31 พอปัจฉิม รับสมุดพก กะรบ. เส็ดเรียบร้อย
พวกเราห้อง 6/1 ก็ไปรวมตัวที่บ้านแบงก์อีกตามเคย
เพราะวันนี้เราจะมาดูวีซีดี รวมรูปห้อง ที่ผมทำเอง(ไม่ค่อยอวด)กันอีกครั้งนึง
บ่ายแก่ๆหน่อย พวกเราก็ไปร้องเพลงกาน ที่ดีไซน์
โคตรหนุกอะ และก็ไปกันเยอะมากกกกกกกกกกกก
เกือบครบทั้งห้องเลยมั้ง ดีไซน์แทบแตกแหนะ
กว่าจะร้องเส็ดก็ ทุ่มนึงแล้ว
กลับถึงบ้านก็ 2 ทุ่มพอดีเป๊ะ
..............................................................................
สุดท้ายของวันนี้ อยากจะบอกกับทุกๆคนที่มีเพื่อนๆนะคับว่า
ในการมีเพื่อน บางครั้ง..... เราอาจจะทะเลาะกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
บางครั้ง.....เราไม่เข้าใจกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
บางครั้ง.....เราไม่พอใจกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
และบางครั้ง.....เราโกรธกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
อย่าถือสากับเรื่องพวกนี้เลยคับ
~เพราะอย่างน้อยก็ยังดีกว่าการไม่มีเพื่อน~
แล้วเจอกัน........
March 28 เวลา เวลา กับชีวิต     คุณเคยคิดรึป่าวว่า เวลาสำคัญกับชีวิตแค่ไหน
บางทีคนเรา ก็ปล่อยเวลาให้มันร่วงเลยไป โดยเปล่าประโยชน์
เวลามันเป็นดั่งสายน้ำ ที่ไม่เคยไหลย้อนกลับ
ถึงแม้คุณจะร่ำรวยขนาดไหน คุณก็ยังซื้อเวลาไม่ได้
มันไม่เคยรอคุณ มันเดินไปข้างหน้า
ปล่อยให้คุณทนทรมานกับความทุกข์ ความสุข ที่ผ่านเข้ามา
บางครั้งมีความทุกข์ เราก็ได้แต่ภาวนาให้มันผ่านไปเร็วๆ
แต่...ก็ได้แต่ภาวนา
เพราะคุณใช้ชีวิตร่วมกับเวลานั่นเอง
ดังนั้น ชีวิตของทุกๆคน มีวันละ 24 ชั่วโมงเท่าๆกัน
แต่มันขึ้นอยู่ว่า คุณ จะใช้มันให้เกิดคุณค่าต่อตนเอง ได้เท่าไร
คุณจะนั่งๆ นอนๆ ให้พ้นไปวันๆ
หรือจะหาอะไรทำให้เกิดประโยชน์
ขึ้นอยู่กับคุณเท่านั้น
....อย่าปล่อย ให้เวลาเปล่าประโยชน์
จงทำทุกๆเวลาให้มีคุณค่า ....
..............................
วันนี้เกิดอาการ น๊อคๆๆๆๆ
เพราะว่าเมื่อวานอัพบล็อกจนถึง ตี 3 เฮ่อๆๆ
ตื่นมันซะบ่ายโมงเลย
พอดูๆ ก็เห็นเทคนิควิธีการอัพบล็อกแบบแปลกๆพิศดาร โอ้วพระเจ้าจอร์จจจจจจจ มันมีงี้ด้วยหรอเนี่ย
ก็ตื่นตะลึงมันไป ตั้งแต่ 2 ทุ่ม ยันตี 3 อะ ทำไปได้
แต่สุดท้ายก็พอใจกับสเปซของกระผมที่ได้มาด้วยแรงกาย แรงใจ ของผม และก็ต้องเต้งกิ้ว คุณโบว์ เพื่อนกระผมที่ช่วยสอนผ่านทางโทรศัพท์จนหูแฉะ 555
ก็คนมันเรียนรู้ช้าอะนะ
ยังไงก็คอมเม้นท์ให้กระผมด้วยละกันนะค้าบบบบ
แล้วเจอกัน....... March 27 วันดีฤกษ์ดี มาอัพบล็อกโอ้วววววว.....
กลับมาคราวนี้เพื่อมาทวงเอาบล็อกคืน.
หลายเดือนผ่านไป บล็อกเน่า
นิดหน่อยหน่า แค่ขำขำ
บางคนเข้ามาบล็อกกระผม แล้วเห็นแมลงสาบ หนู วิ่งกันยั้วเยี้ย อิอิ
ตอนนี้ไม่ต้องเป็นห่วง เก็บกินหมดแล้ว
และในที่สุด ชีวิตมัธยมก็จบสิ้นกันเสียที วันนี้เป็นวันที่ 6 แล้วหลังจากกลับมาจากเชียงราย
อ้อ เดี๋ยวจะงง ท้าวความนิดหน่อย คือว่า ผมกับเพื่อนๆไปเชียงรายกันมา โคตรหนุกอะ ไปดอยตั้งหลายดอย
จำไม่ได้แระ ขี้เกียจเล่าด้วย
แล้วก็กลับมาถึงวันที่ 22
ถึงตอนนี้ก็ เกือบ 6 วันแล้ว แต่ก็ยังคิดถึงเพื่อนๆ 6/1 มากๆเลย ต้องขอบคุณที่ทุกๆคนตั้งใจดู VCD ที่ผมทำไปเปิด เห็นแล้วก็ซึ้งใจมากๆ
แต่ยังไง เราก็ต้องมาเจอกันอีกอยู่ดี วันที่ 30 นี้ เพื่อนๆ 6/1 อย่าลืมไปบ้านแบงก์กันน้า
และวันที่ 31 เราก็ต้องไปรับสมุดพก แล้วก็ ปัจฉิมกานในวันนั้นเลย
คิดแล้วก็ใจหายโรงเรียนที่ผมเรียนมาตั้งแต่ ม.1
จนกระทั่ง ม.6 เวลา 6 ปีเต็ม
แต่มันเหมือนแค่ 6 นาทีเท่านั้น
ผมยังจำวันที่เข้ามาโรงเรียนนี้ครั้งแรกได้อยู่เลย
แง้ๆ นี่เราต้องไปจริงๆหรอเนี่ย คิดแล้วก็อยากเรียนตกซ้ำชั้นซะจริงๆ จะได้อยู่ที่นี่อีกปีนึง
แต่ไม่ได้หรอก เราต้องเดินทางตามความฝันของเราสิ
สุดท้าย เรื่องอะไรที่มันไม่ดี่เกิดขึ้นกับตัวผม ไม่ว่าผมจะทำมันขึ้นมาเอง หรือคนอื่นทำก็ตามแต่ ผมจะลืมมันซะทุกๆสิ่ง จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในรั้วมหาวิทยาลัย
พร้อมกับ มิตรภาพ กำลังใจ และความรักที่เพื่อนๆมีให้ผมตลอดมา
แล้วเจอกัน........... |
|
|
