| คุณชาย's profile☆⌒ⓀⓞⓞⓃ≈ⓈⓗⓎ⌒☆PhotosBlogLists | Help |
|
April 01 จบแล้วชีวิตเด็กมัธยมเวลามันรวดเร็วมากๆ กับชีวิตมัธยม
จริงๆแล้วมันตั้ง 6 ปีเลยทีเดียว
ผมอยากจะให้ช่วงเวลาเหล่านี้มันหยุดลง จะได้อยู่กับเพื่อน ซึ่งเป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกดีมีความสุขอยู่ตลอดเวลา ที่ได้พบกับพวกเค้า ถ้าหากมีไทม์แมชชีนตอนนี้ก็คงจะดี
เมื่อวานนี้คือวันที่ 31 มีนาคม เป็นวันสุดท้ายที่ชื่อของเราจะอยู่ในโรงเรียนนี้ แต่วันหน้า เราจะต้องมีชื่อนำหน้าว่า นิสิต นักศึกษา ในวันนี้ เป็นวันปัจฉิมนิเทศของพวกเรา ม.6 รุ่น 49 ของโรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
แต่ผมก็ยังคงตื่นนอนสายเหมือนเดิม อย่างที่เคยเป็นตอนมาเรียนหนังสือ เฮ่อๆๆ
จริงๆแล้วก็ไม่ได้อยากจะตื่นสายหรอก ก็เมื่อวานวันที่ 30 อะดิเพื่อนมันพากันไปกินหมูกระทะ ไอตัวผมก็นึกว่าจะกลับกัน 3-4 ทุ่ม ที่ไหนได้ ฝนดันมาตกซะงั้น ตกมันตั้งแต่หัวค่ำอะ ยัน 4 ทุ่มก็ยังไม่หยุดตก โอ้ อะไรจะขนาดนั้น พวกเราทนกันไม่ไหวแล้วก็เลยพากันกลับบ้านดีฟ่า กลับมันทั้งๆที่ฝนยังตกเนี่ยแหละ
เดินตากฝนไปขึ้นรถกันตัวเปียกไปหมด โชคยังดีที่มีเสื้อสต๊าฟกีฬาสีมาคลุมมหัวนะเนี่ย
สุดท้ายก็ได้กลับบ้าน ขึ้นรถแท็กซี่กะอิ๋ม โย ดริ้งค์ แต่ก็ต้องไปส่ง 2 สาวอยู่ดี จริงๆบ้านผมอะถึงก่อนเค้าอีก
แท็กซี่แม่งรีบกลับบ้านหาลูกเมียมั้ง ขับซะแซงซ้ายแซงขวา ทำเอาคนนั่งเนี่ยใจหล่นไปอยู๋ตาตุ่มแล้ว ผมนั่งข้างหน้า ทีแรกไม่ด้รัดเข็มขัด อิ๋มเห็นท่าคนขับไม่ดีก็เลยบอกผม"ชายไม่รัดเข็มขัดหรอ" เท่านั้นแหละ ผมเอามารัดเลยอะ กลัว
พอไปส่ง 2 สาวเส็ด จริงๆจะต้องนั่งไอ้แท็กซี่คันนั้นแหละกลับบ้าน แต่กลัวสวัสดิภาพของตัวเองไว้ก่อน ก็เลยรอรถมอไซด์หน้าบ้านโย กว่าจะได้กลับก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มครึ่งแล้ว
กลับถึงบ้านแก้ผ้าอาบน้ามเลยอะ(ใส่ผ้าขนหนู) ไม่ไหวแล้วเพราะว่าจะต้องมีงานต่อ นั่นก็คือ.....
ไรด์แผ่นซีดีห้อง ยีนส์บอกว่า"ชายต้องไรด์ให้เส็ดพรุ่งนี้น้า เพราะว่าตุ๊กตาจะกลับแล้ว" ด้วยสปีริตของผมเอง ก็ต้องนั่งทำให้เส็ดอะ 555....
กว่าจะเส็ดแล้วได้นอนก็ปาเข้าไป ตี 2 ครึ่ง
เฮ่อๆๆๆ
ยั่งงี้ไงเหล่า วันที่ 31 เลยไปสายเลย คริๆๆๆ
วันที่ 31 พอปัจฉิม รับสมุดพก กะรบ. เส็ดเรียบร้อย
พวกเราห้อง 6/1 ก็ไปรวมตัวที่บ้านแบงก์อีกตามเคย
เพราะวันนี้เราจะมาดูวีซีดี รวมรูปห้อง ที่ผมทำเอง(ไม่ค่อยอวด)กันอีกครั้งนึง
บ่ายแก่ๆหน่อย พวกเราก็ไปร้องเพลงกาน ที่ดีไซน์
โคตรหนุกอะ และก็ไปกันเยอะมากกกกกกกกกกกก
เกือบครบทั้งห้องเลยมั้ง ดีไซน์แทบแตกแหนะ
กว่าจะร้องเส็ดก็ ทุ่มนึงแล้ว
กลับถึงบ้านก็ 2 ทุ่มพอดีเป๊ะ
..............................................................................
สุดท้ายของวันนี้ อยากจะบอกกับทุกๆคนที่มีเพื่อนๆนะคับว่า
ในการมีเพื่อน บางครั้ง..... เราอาจจะทะเลาะกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
บางครั้ง.....เราไม่เข้าใจกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
บางครั้ง.....เราไม่พอใจกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
และบางครั้ง.....เราโกรธกัน
แต่เราก็ยังเป็นเพื่อน
อย่าถือสากับเรื่องพวกนี้เลยคับ
~เพราะอย่างน้อยก็ยังดีกว่าการไม่มีเพื่อน~
แล้วเจอกัน........
Comments (10)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://koon-shy.spaces.live.com/blog/cns!31A34EB0367B948A!196.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|