| คุณชาย's profile☆⌒ⓀⓞⓞⓃ≈ⓈⓗⓎ⌒☆PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 03 วันไปเชงเม้ง และ ดูคะแนนสอบอันแสนเซ็ง(วันอาทิตย์ที่ 2 เมษายน)
โอ้ย ไม่อยากจะตื่นเลยกระผมเนี่ย รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวยังไงก็ม่ายรุ บอกไม่ถูก
จริงๆแล้วอะเพิ่งอาบน้ามไปตอนตี 1 กว่าๆเอง นี่ต้องตื่นมาอาบตอน 6 โมงเช้าอีกแล้วหรอเนี่ย
อิอิ รู้สึกประหยัดช่วยชาติขึ้นมากระทันหันเลย
เท้าความหน่อยดีกว่า เมื่อคืนก่อน(1 เมษายน)
นั่งเล่นปังย่า ผสมกับคุยเอ็มไปเพลินๆ เพื่อรอผลคะแนนแอดมิดชั่นจะกะลังจะออก
(จริงๆควรจะออกตั้งแต่ตอนเที่ยงคืนของวันที่ 1 เมษาแล้ว แต่เซิฟเวอร์ แจ้งว่าคะแนนมันเยอะ อัพโหลดเลยช้า ต้องรอจนประมาณ 18.00 น. ของวันที่ 1)
รอเป็นชาติคับ แทบจะตายแล้วไปเกิดใหม่ยังมาดูทันเลยอะ รอแล้วรอเล่า พอเกิน 6 โมงเย็นเข้าไปดูผลอีกก็ยังไม่ได้คับ ทีนี้ผมเลยก็ช่างมัน ไว้ดูพรุ่งนี้ก็แล้วกัน อิอิ
ไปเล่นปังย่าก่อน คนมันติดเกมส์อะ
ก็เล่นไปจนถึงตี 1 กว่าๆนั่นแหละ แล้วก็ได้ยินเสียง
"พรุ่งนี้ไปเชงเม้งนะ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วไม่ยอมไปนอน ต้องตื่นเช้านะ"
แม่ผมเองแหละคับ ไม่งั้นผมก็คงจะไม่ได้ไปเข้านอนหรอก อิอิ.......
ตื่นมา 6 โมงครึ่งคับ วันนี้ต้องไปเชงเม้งอะ จริงๆแล้วคิดในใจกะว่าจะดูคะแนนก่อนออกไปเชงเม้ง แต่กลัวไม่ทัน ไปก่อนดีกว่าแล้วค่อยกลับมาดู
วันนี้อากาศค่อนข้างดีอะคับ ฟ้าโปร่งใส แต่ผมรู้สึกไม่ค่อยจะดีเลย 555 เพราะอะไรก็ไม่รู้ เหมือนมีลางสังหรณ์อะไรบางอย่างแอบซ่อนอยู่
ผม ปะป๊า แม่ แล้วก็อากู๊ รวม 4 คนไปเชงเม้งกันที่สุสานทะเลบก จังหวัดสุพรรณบุรีคับ คัยรู้จักมั่ง
ไปถึงที่นู่นก็ 9 โมงเช้าแล้ว แดดกำลังดีเลยครับเนี่ย(ร้อนคับ) อิอิอิ ไปถึงก็ไปพบกับอีกครอบครัวนึง ใช้นามสกุลเดียวกับผมนี่แหละ เป็นครอบครัวน้องปะป๊าผมเอง เค้ามีพี่น้องกัน 3 คน (ครอบครัวผมมี 4 คนอะเยอะกว่า)
แดดร้อนโคตรๆอะ ผมต้องเอาหมวกชาวนามาใส่อะ(ลองนึกสภาพตามนะคับ) แล้วก็นั่งรถผ่านฮวงซุ้ยไปเรื่อย ปะป๊าผมก็ถามขึ้นมาว่า "ฮวงซุ้ยอากงอยู่ล็อกไหน" ผมก็ยังนึกขำในใจว่า มาทุกปีเลยยังจำไม่ได้อีก
อิอิ อย่างว่าอะคับป๊าผมเค้าก็อายุมากแล้วอะ
ขับรถผ่านล็อกแรกมา ไปถึงล็อกที่สอง ปะป๊าผมเลี้ยวรถทันที เค้าคิดว่าคงเป็นล็อกนี่แหละ พอขับไปซักนิดเดียวเท่านั่น เจอคับ...........
ไม่ได้เจอฮวงซุ้ยหรอก เจอคนที่เค้าเป็นคนดูแลฮวงซุ้ยอะ เค้าบอกว่ามาล็อกนี้ทำไม ของคุณหนะอยู่ล็อกนู้น
อิอิอิ หน้าแตกหละสิคับ ก็ต้องพยายามจำให้ได้อะว่าอยู่ล็อกไหน ผมมางเชงเม้งก็หลายปีแล้ว แต่มาทุกปี ก็ลืมทุกปี555 ไม่รู้ทำไม
พอไหว้เส็ดแล้วก็กลับบ้าน
ถึงบ้านประมาณ เที่ยงตรง
ทีนี้ก็มาถึงตอนระทึกของผมแล้ว
กลับมาถึงบ้าน อย่างแรกที่ผมทำเลยคือวิ่งขึ้นชั้น 3 ด่วนที่สุด เพราะคะแนนผมอยู่ที่นั่นแหละ
เปิดคอมต่อเน็ท ไม่ถึงนาทีอะ รีบอะไรขนาดนั้น
แล้วก็เข้าเว็บ www.ntthailand.com (ไม่ต้องคลิกเข้าไปหรอกคับ) โฮแม่งเปิดยากฉะมัดเลยอะ สงสัยแย่งกันเข้ามั้ง ผมเปิดยังไงก็เปิดไม่ได้อะ ตอนนั้นออนเอ็มไปด้วยก็ให้มิ้ลค์ดูคะแนนให้ มิ้ลก็ดูให้ แล้วมิ้ลค์ก็บอกว่าสงสัยอะไรบางอย่าง
เอาหละสิคับผมเริ่มใจไม่ดีแล้ว ผมเลยถามว่าทำไม คะแนนมันต่ำหรอ มิ้ลค์บอก ป่าว คะแนนสูงสูงกว่าเราอีก ผมก็เริ่มดีใจสิคับอิอิ
ทีนี้ผมเข้าได้ ผมก็รู้แล้วหละคับว่ามิ้ค์เพื่อนผมสงสัยอะไร
ผมไม่มีคะแนนภาษาไทย O-net
เป็นข่าวร้ายที่น่าจดจำของวันนี้มากเลยคับ
ผมหละงง มีคำถามในใจมากมายว่าผมทำอะไรผิดไปรึป่าว กาเลขประจำตัวอะไรผิดไปรึป่าว แต่ผมมั่นใจว่าผมกาถูกทุกช่อง เฮ่อๆ ระบบเฮงซวย
แต่ผมก็พอใจคะแนนที่ออกมานะ อิอิ คะแนนเกินคะแนนเฉลี่ยของเด็กทั้งประเทศทุกรายวิชาคับ อิอิ
เมื่อมีข่าวร้าย ข่าวดีก็จะตามมาเสมอและคับ
ผมเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนอีกคนนึงของผมฟัง เค้าก็บอกว่าไม่ต้องตกใจหรอก เพราะเป็นแบบนี่กันหลายคน
ผมก็เริ่มอุ่นใจขึ้นมาหน่อยคับ
พอผมรู้ว่าเป็นแบบนี้ก็เริ่มปล่อยวางได้ เดี๋ยวอะไรๆมันก็ดีเอง ทำใจให้สบายแล้วก็ไปเล่น ปังย่าดีกว่าอิอิ กะลังเก็บเลเวลเลย 5555+++++
...........................................................................
สุดท้ายของวันนี้คับ ผมมคติดีๆที่ผมคิดขึ้นมาเองหลังจากไปเชงเม้งคับ ไม่รู้ว่าจะดีรึป่าว แต่ก็อยากจะให้ทุกๆคนอ่านนะ
"ความกตัญญู ไม่ใช่หน้าที่ แต่ความกตัญญู เป็นจิตสำนึกที่ทุกคนกระทำเมื่อมีโอกาส"
แล้วเจอกัน..........
Comments (11)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://koon-shy.spaces.live.com/blog/cns!31A34EB0367B948A!209.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
